تبليغاتX
گاوداری صنعتیWELCOME IN VEBLAG

گاوداری صنعتیWELCOME IN VEBLAG

خطرات تهدیدکننده گوساله ها

خطرات تهدیدکننده گوساله ها دربدو تولد و منشا ابتلای اسهال گوساله ها پس از زایمان :


گوساله های پس از زایمان توسط تعداد کثیری از میکروبهای گوناگون (باکتریها، ویروسها و پارازیتها) که در تمام محیط و احتمالاً توسط مادر درهنگام زایمان انتقال داده میشوند در معرض خطر قرار دارند.
مهمترین این میکروبها عبارتند از:

• (Rotavirus (Reoviridae / RNA – Virus
• (Coronavirus (Coronaviridae / RNA – Virus
• (E. Coli (Echerichia Coli
• (Cryptosporidiosis (Cryptospriidae / Eimeriinae / Sporozoa / Protozoa

شیرآغوز و اهمیت آن

گوساله تازه بدنیا آمده عاری از سیستم ایمنی فعال میباشد.
شیرآغوز مستقیماً پس از تولد گوساله نوزاد را دربرابر میکروبهای تهدیدکننده حمایت مینماید.
شیرآغوز گاوهای ماده واکسینه نشده حاوی آنتی بادیهای طبیعی میباشد که حمایت کافی نوزاد را در روز اول پس از زایمان بعهده میگیرد.
طبق برنامه های مدیریتی آگاهانه در دامداریهای مدرن اقدام به واکسینه کردن گاوهای باردار در زمانهای تعریف شده نه تنها تدبیری صحیح در پیشگیری از ابتلا به بیماری (پیشگیری از بیماری باصرفه تر از درمان بیماری میباشد) بلکه از دیدگاه اقتصادی سودمند میباشد.
امروزه با افزایش آنتی بادیهای مشخص ازطریق غیرمستقیم تحت واکسیناسیون کیفیت شیرآغوز نیز افزایش داده میشود. به این نوع شیرآغوز شیرآغوز ایده آل یا شیرآغوز کیفیت بالا میگویند.
بدیهی است که کیفیت این شیرآغوز بهمان میزان بیشتر است که آنتی بادیهای مشخص و شناخته شده اقلیمی به آن اضافه شده است. امروزه صنایع دارویی و آزمایشگاههای واکسن سازی خدمات سودمندی در این زمینه ارائه میدهند.
تغذیه با شیرآغوز میبایست حداکثر تا 8 ساعت پس اززایمان شروع شده باشد زیرا شیرآغوز ابتدایی موثرترین عامل حمایتی نوزاد را بعهده میگیرد.
گوساله های نوزاد را توصیه میگردد که در محلهای جداگانه با شیرآغوز ذخیره ای کیفیت بالا بمقدار روزانه نیم لیتر تامین نمود. با این اقدام حمایتی میتوان تا هفته های اولین پس از زایمان از ابتلا به اسهال مبارزه کرد.
از دیدگاه اقتصادی مقرون به صرفه ترین روش پیشگیری از اسهال گوساله ها استفاده صحیح و بموقع از شیرآغوز میباشد بنابراین امروزه در کشورهای توسعه یافته در دامداریهای مدرن شیرآغوز ذخیره گشته که حاوی آنتی بادیهای مشخص و اقلیمی مناسب میباشد پس از زایمان به گوساله ها داده میشود. این امر سبب کاهش هزینه های دامپزشکی در این دامداریها میباشد.


زمان مناسب واکسیناسیون

6 تا 8 هفته قبل از زایمان اولین واکسیناسیون انجام میگردد. 1 تا 3 هفته قبل از زایمان واکسیناسیون تکرار میگردد و سالانه یکبار واکسینه کردن 2 تا 6 هفته قبل از زایمان توصیه میگردد.
بدیهی است که واکسیناسیون نمیتواند جایگزین اقدامات بهداشتی در دامداریهای مدرن باشد بنابراین واکسیناسیون اقدامی تکمیلی جهت مدیریت صحیح در اجرای اقدامات اساسی در دامداریهای مدرن میباشد. از موارد اصلی تدابیر بهداشتی میتوان موارد ذیل را نام برد:
پاکیزه بودن اسطبل
اسطبل جداگانه برای گوساله ها
محل زایمان پاکیزه

از دیدگاه اقتصادی هر گوساله که بنا بدلایل خاص خود از دامداری جدا میگردد هزینه های اضافی را بوجود می آورد مانند هزینه های درمان، هزینه خرید گوساله جهت جایگزینی و در نهایت قیمت ازدست رفته گوساله جداگشته از دام. همچنین گوساله هایی که مبتلا به اسهال میگردند ناقلین اصلی این بیماری در دامداری نیز محسوب میگردند.
تمام این هزینه های اضافی و قیمت ازدست رفته یا کاسته شده را میتوان با یک اقدام پیشگیری کننده کم هزینه عملاً از بین برد.

Paraimmunity

مصونیت اکتسابی مصنوعی یا افزودن ایمنی بدن دربرابر میکروبهای گوناگون التهاب زا ، سموم و بطورکل آنتی ژن بمدت کوتاه (تا 2 هفته) را Paraimmunity میگویند. امروزه در کشورهای توسعه یافته از این طریق بطور سیستماتیک پیشگیری از بروز بیماری میگردد.


لينك ثابت نوشته شده در یکشنبه بیست و سوم فروردین 1388ساعت 13:49 توسط ::رحمت :: نظر بدهيد


مقدمه:

تسريع در برنامه هاي تغذيه ايي (زود از شير گيري ) يك عنوان داغ در مباحث مربوط به كار پرورش گوساله است . اظهار نظر گاوداران در مورد سئوال (( شما مي دانيد چرا ما شير به مقدار كافي به گوساله نمي دهيم؟ )) جالب است. ما هرگز گوساله ها را با مواد مغذي كافي براي حداكثر رشد تغذيه نمي كنيم. تغذيه گوساله ها با شير يا شير جانشين محدود انرژي و پروتئين كافي براي حداكثر رشد را تأمين نمي كند. به يك مثال توجه كنيد .
• فرض كنيم كه با يك گوساله 45 كيلويي سرو كار داريم .
• و اين گوساله را در هر روز با 454 گرم پودر شير جانشيني كه جاي %20 پروتئين خام و % 20 چربي خام است تغذيه مي كنيم . اگر فرض كنيم كه شير جانشين % 95 ماده خشك دارد. به اين تريتب گوساله در هر روز 431 = 95 /0 * 454 گرم پودر خشك شير تغذيه شده است.
• اجازه دهيد فرض كنيم كه شير جانشين در حدود 5 / 20 ( مگاژول ) انرژي مقابل متابوليسم در هر كيلوگرم از ماده خشك داشته باشد. اگر 431 /0 كيلو گرم از ماده خشك استفاده شده باشد، بنابراين گوساله MJ 8/8 = 5/ 20 * 431 /0 از انرژي قابل متابوليسم در هر روز مصرف كرده ، البته مقدار واقعي ME بر اساس كيفيت اجزاء استفاده شده در فرمول شيرجانشين متفاوب است ، اما فرض مي كنيم يك محصول با كيفيت خوب و مناسب داريم . ( توجه شود كهME شير كامل بالاتر از شير جانشين 20/ 20 است) .
• اگر گوساله به 452 /0 مگاژول انرژي به ازاء 75 / 0 وزن بدن براي نگهداري نياز داشته باشد ( اين فرمول بر اساس نيازمنديهاي NRC است )، پس يك گوساله 45 كيلو گرمي براي نگهداري وزن بدن در هر روز به MJ 85/7 = 75 / . 45 * 452 /0 انرژي نياز دارد . بنابراين ( شير مصرف شده MJ 9 /. = 9/7 – 8/8 از انرژي قابل متابوليسم براي رشد دردسترس است.
• اگر فرض شود گوساله براي هر كيلوگرم افزايش وزن به MJ 13 انرژي قابل متابوليسم نياز دارد. بنابراين گوساله مي تواند در هر روز gr69=13÷9/0 افزايش وزن داشته باشد.

چرا ما گوساله ها را به اين روش تغذيه مي كنيم ؟

مسلما" تغذيه محدود انرژي و پروتئين مخصوص بيشتر حيوانات جوان نيست . اغلب حيوانات جوان ( خوكها ، بره ها ، و غيره ) در ابتداي دروه زندگيشان براي حداكثر رشد تغذيه مي شوند، زيرا آنها در مصرف پروتئين براي رشد بافت استخواني بسيار مؤثر عمل مي كنند . تئوريهاي مختلفي وجود دارد كه چرا ما به طور سنتي .1lb ( 454g ) پودر شير جانشين ( يا مقدار تقريبا" يكساني از مواد جامد شير كامل ) براي گوساله‌هاي شيري تغذيه مي كنيم .
بعضي از اين تئوريها عبارتند از :
• شير هاي جانشين قديمي كيفيت پائيني داشتند و اگر از آنها به مقدار بيشتري استفاده مي شد، احتمال اسهال در گوساله ها افزايش مي يافت.
• تغذيه 2/1 پوند به ازاء هر بار تغذيه (227گرم ) براي اندازه گيري و استفاده از فنجاني كه در پاكت شير هاي جانشين بود راحتتر بود.
• فرمول شير هاي جانشين قديمي بايد ارزانتر از تغذيه شير هاي كامل مي شد واستفاده بيشتر از آنها باعث مي شد كه تغذيه شير كامل ارزانتر شود .
• پرورش دهندگان ( قبل از توسعه شير جانشين ) بطور سنتي 2 ليتر شير كامل در هر بار تغذيه استفاده مي كردند و تغيير عادت افراد سخت است .
• محدود كردن شير جانشين در زود از شير گيري و كاهش هزينه ها ي پرورش گوساله هاي شيري در 2 ماهگي مؤثر است بدون اينكه اثرات منفي ثابتي روي عملكرد داشته باشد .
كدام يك از تئوريهاي بالا بيشتر صحت دارد ؟ شايد تمام اين تئوريها تا اندازه اي درست باشند و هر كدام قسمتي از توصيه هاي سنتي تغذيه شير جانشين را شامل مي شوند . ترديدي نيست كه فرمولهاي قديمي شير جانشين كيفيت بالاي مخلوط‌هاي امروزي را نداشتند. و اعتبار تئوري اينكه 2 ليتر از مايع در هر بار تغذيه سنتي است و شكستن سنت وقتي كه شما يك محصول جديد را معرفي مي كنيد ( مشابه يك شير جانشين ) قابل پذيرش نخواهد بود، بسيار بالا است .
اما تئوري آخر اعتبار و درست بسيار بالاتري دارد. اين به اين دليل است كه ، اگر ما مقدار شير يا شير جانشين را محدود كنيم :
• شكمبه گوساله ها وقتي به اندازه كافي توسعه يابد زودتر براي از شير گيري حاضر مي شود .
• رشد و توسعه شكمبه مستقيما" با مصرف كربوهيدرات قابل تخمير كه توليد اسيد چرب فرار را در شكمبه افزايش مي دهند ، ارتباط دارد .
• كربوهيدرات قابل تخمير در استاتر گوساله هستند .
• بين مصرف انرژي از خوراك مايع ( مثل شير جانشين ) و مصرف انرژي از استارتر ارتباط وجود دارد. با مصرف انرژي از طريق مايع ، گوساله ها انرژي كمتري از استارتر مصرف خواهند كرد .
• محدود كردن مقدار انرژي كه گوساله از طريق شير جانشين مصرف مي كنند ، مصرف زودتر و بيشتر استارتر گوساله را تحريك مي كند كه منجر به مصرف كربوهيدرات قابل تخمير و توليد بيشتر VFA در شكمبه مي شود. اسيدهاي چرب فرار منجر به رشد فيزيكي و متابوليكي شكمبه مي شود و گوساله را براي از شيرگيري آماده مي كند .
تعداد زيادي از تحقيقات وجود دارند كه ارزش برنامه هاي زود از شير گيري براي گوساله هاي شيري جوان را مستند كرده اند . بسياري ازآنها در جاهايي مثل دانشگاه اوهايو ، دانشگاه پنسيلواينا و دانشگاه كورنل انجام شده است . بسياري از تحقيقات ( كه بعد از 1950 و قبل از 1960 انجام گرفته اند ) توانايي حيوانات براي خوردن خوراك خشك و تغييرات فيزيولوژيكي و فيزيكي همراه با رشد شكمبه را مستند كرده اند. ديگر تحقيقاتي كه تقريبا" در زمان مشابه انجام گرفته اند ، برنامه هاي مديريتي زود از شير گيري، مصرف استارتر گوساله و رشد گوساله هايي كه براي از شير گيري در سن 3 تا 5 هفتگي مديريت مي شوند را ارزيابي مي كنند . تقريبا" بدون استثناء همه اين تحقيقات گزارش كرده اند كه گوساله از نظر فيزيولوژيكي ،‌آمادگي از شير گيري در سن 28 روزگي را دارد به شرط اينكه براي رشد كافي شكمبه ، مقدار كافي خوراك خشك
مصرف كرده باشند . تحقيقات تجاري بوسيله بسياري از سازندگان خوراك برنامه هايي كه زود از شيرگيري گوساله هاي شيري جوان را زمينه سازي مي كنند شرح مي دهند .
براي مثال به يك كمپاني سازنده خوراك ، محصول خودشان را بعنوان يك خوراك آغازين (استارتر) كه گوساله ها را براي زود از شيرگيري آماده مي كنند . اين كار در سال 1935 شروع شد .
يك شركت ديگر محصولي توليد كرده كه در نظر است كه از آن در برنامه هاي از شير گيري در 2 هفته استفاده شود . در حقيقت اغلب كارخانجات خوراك شامل توليد كنندگان شيرجانشين – توصيه مي كنند كه گوساله ها در كمترين سن از شير گرفته شوند . اين موضوع براي سالهاي زيادي بعنوان روش اقتصادي پرورش گوساله بحساب مي آيد . چقدر زود مي توان گوساله ها را از شير گرفت ؟ شايد قطعي ترين تحقيق بوسيله دكتر جيم موريل از دانشگاه كانزاس انجام گرفته است . جيم گوساله را با پيش استارتري بر اساس محصولات شير پلت شده پرورش داد . اين پيش استارتر به سطل شير اضافه شد تا گوساله را وادار به خوردن خوراك خشك كند تا رشد شكمبه زودتر انجام شود. زمينه كاري او مشخص كرد كه گوساله ها را مي توان در 17 روزگي از شير گرفت.
اين برنامه بوسيله تعدادد كمي از توليد كنندگان پذيرفته شده ، اما بعضي هم قادر به اجراي اين برنامه مي باشند. بر طبق داده هاي وزارت كشاورزي آمريكا در حدود 2% توليدكنندگان در عرض 3 هفته يا كمتر گوساله ها را از شير مي گيرند. بعبارت ديگر 7/56 توليدكنندگان گوساله هاي خود را در 8 هفتگي يا ديرتر از شير مي گيرند .
برنامه هاي از شير گيري موجود: اگر چه واسطه ها ، متخصصين تغذيه كمپاني هاي خوراك و حتي دامپزشكان زود از شيري را توصيه مي كنند ، اغلب افراد اين كار را انجام نمي دهند. معمولترين سن از شيرگيري در آمريكا بر اساس خلاصه اطلاعات وزارت كشاورزي آمريكا 8 هفتگي مي باشد. چرا؟ عقيده بر اين است كه مديريت گوساله در اغلب مزارع زياد كافي نيست تا به تمام گوساله ها اجازه زود از شيرگيري را بدهد. منظور از مديريت گوساله ، مديريت خوراك ( هم مايع و هم جامد ) ، در دسترسي آب و مديريت كلستروم طي 24 ساعت اول ( گوساله هاي بيمار بعيد است كه با ولع استارتر را بخورند )‌ و جايگاه و مديريت به حداقل رساندن خطر بيماري مي باشد. بعلاوه چيز ديگري كه كاملا" مرسوم است مديريت گوساله ها در گروه‌مايي دسته جمعي است بجاي نگهداري انفرادي آنها . اين كار به ويژه در پرور شاههاي بزرگ گوساله جايي كه صدها گوساله در سال پرورش داده مي شوند انجام مي شود.
در اين حالت معمولا" قانون 20/80 بكار گرفته مي شود و آن اين است كه %80 يا بيشتر از %80 گوساله ها در 28 روزگي از شير گرفته خواهند شد ، ولي %20 آنها بخاطر بيماري ، مصرف كم استارتر و غيره براي از شيرگيري آماده نيستند. چون گوساله ها بصورت گروهي نگهداري مي شوند در نتيجه تنها زماني از شير گرفته خواهند شد كه حداقل 20% حاضر باشند بجاي 80% . اين امر منجر مي شود كه از شيرگيري در سنين بالاتر رخ دهد در حالتي كه بسياري از گوساله ها مي توانند و بايد زودتر از شير گرفته شوند.
مديريت حداقل مقدار مخرج ايده ال نيست ،‌ اما كار مؤثري است كه كل هزينه هاي پرورش گوساله را پايين آورد .
توصيه هاي تغذيه اي صنعت بر اين مبني است كه گوساله ها را با تغذيه محدود شير جانشين براي از شير گيري در 28 روزگي آماده كنيم‌ . بخاطر دلايل مختلف زيادي (‌بسياري از آنها با مديريت ناكافي مرتبط هستند ) پرورش دهندگان گوساله‌ها را بسيار ديرتر از شير مي گيرند . بنابراين آيا اين مسئله قابل درك است كه گوساله ها را با برنامه اي كه براي زود از شيرگيري هستند تغذيه كرد ولي آنها را ديرتر از شير گرفت ؟
اين مسئله باعث مي شود، برنامه هاي تغذيه بيشتر مورد توجه قرار گيرند


لينك ثابت نوشته شده در یکشنبه بیست و سوم فروردین 1388ساعت 13:42 توسط ::رحمت :: نظر بدهيد



لينك ثابت نوشته شده در شنبه بیست و دوم فروردین 1388ساعت 12:16 توسط ::رحمت :: نظر بدهيد


 

هیپوترمی در گوساله ها

معمولا در فصول سرد سال اتفاق می افتد.زمانی هیپو ترمی مسئله ساز است که دمای محیطی نزدیک یا کمتر از حد اقل دمای حیاتی گوساله ها باشد.حد اقل دمای حیاتی گوساله ها 60 درجه فارنهایت یا 15.5 درجه سانتی گراد میباشد و در کمتر از این دما چنانچه شرایطی محیطی بد باشد ( سرمای زیاد- باد- یخ و برف- طوفان) می تواند منجر به هیپو ترمی در گوساله ها گردد. 

هیپو ترمی در گوساله ها به دو نوع تقسیم بندی میشود : 1- هیپو ترمی اکسپوژر که در آن دمای بدن گوساله ها به تدریج کاهش می یابد . این نوع هایپو ترمی در تمام رده های سنی ممکن است دیده شود اما در جوان تر ها ؛مسن تر ها و دامهای لاغر بیشتر مشاهده میشود. 2- هیپوترمی حاد یا ایمرژن که در آن افت دمای بدن سریعا به وقوع می پیوندد و پوشش بدن دام از آب اشباع می گردد مانند حالتی که گوساله داخل آب غوطه ور شده باشد یا اینکه داخل برف عمیقی فرو رفته باشد. در تقسیم بندی دیگری هایپوترمی را از نظر دامنه دمای بدن گوساله به دو قسم طبقه بندی می کنند : 1- هیپو ترمی ملایم که در آن دمای بدن گوساله ها به 86 تا 89 درجه فارنهایت (30تا 31.6 درجه سانتی گراد)تنزل می یابد. هیپو ترمی شدید که در آن دمای بدن گوساله ها به 71 تا 85 درجه فارنهایت (21.6 تا 29.4 درجه سانتی گراد)تنزل می یابد. از علایم هیپو ترمی می توان به یخ زدگی انتهای گوشها و سرپستانکها ؛ بی حالی و خمودگی و کاهش سرعت تنفس و ضربان قلب و همچنین کاهش فشار خون اشاره کرد . معمولا گوساله های هایپو ترم قادر به مکیدن نیستند و شیر را بطور معمول نمی خورند. چنین گوساله هایی مستعد پنومونی و دهیدراتاسیون هستند. اقدامات لازم برای گوساله های هیپو ترمی : خشک کردن گوساله ها بلا فاصله پس از تولد در هوای سرد – خوراندن آغوز گرم فورا پس از تولد توسط لوله مری یا شیلنگ مری – خوراندن شیر گرم به آنها – پوشاندن جلیقه های مخصوص- قراردادن آنها در بکس های گرم کننده به مدت محدود – اضافه کردن 40 سی سی اتانول 20% به آب آشامیدنی آنها که دمای آن 100 درجه فارنهایت یا 38 درجه سانتی گراد بوده حتما این محلول روزی دو بار درنچ گردد. ( داخل حلق ریخته شود ) در بحث تغذیه توجه ویژه به انرژی اضافی معطوف گردد و همچنین فراهم کردن پروتئین و ویتامین ها و مواد معدنی نیز نبایستی از نظر دور گردد. می توانید مقدار شیر مصرفی گوساله ها را به 12 تا 15% وزن بدن آنها برسانید یا اینکه وعده های شیر دادن را افزایش دهید. اگر از شیر خشک استفاده می کنید حتما شیر خشکی باشد که چربی آن بالا باشد و آنرا با غلظت بیشتر در نظر بگیرید ( آب کمتری به آن اضافه نمایید) بستری خشک با ضخامت بیشتر برای گوساله ها فراهم نمایید و آنها را از کوران هوا دور نگه دارید. مرتبا آنها را زیر نظر داشته باشید و به قرمز شدن پوزه هایشان توجه داشته باشید.

هیپوترمی در گوساله ها معمولا در فصول سرد سال اتفاق می افتد.زمانی هیپو ترمی مسئله ساز است که دمای محیطی نزدیک یا کمتر از حد اقل دمای حیاتی گوساله ها باشد.حد اقل دمای حیاتی گوساله ها 60 درجه فارنهایت یا 15.5 درجه سانتی گراد میباشد و در کمتر از این دما چنانچه شرایطی محیطی بد باشد ( سرمای زیاد- باد- یخ و برف- طوفان) می تواند منجر به هیپو ترمی در گوساله ها گردد. 


لينك ثابت نوشته شده در شنبه بیست و دوم فروردین 1388ساعت 12:8 توسط ::رحمت :: نظر بدهيد


اندازه گیری شیر و تر كیبا ت آن

مقدار تولیدشیرو تركیباتی همچون چربی و پروتئین بوسیله كیلوگرم قابل اندازه گیری است.در هر دوره شیردهی كیلو گرم چربی و پروتئین به ازای هر گاو بعنوان معیاری برای رتبه بندی گاوها استفاده می شود.از آنجائی كه تولید شیر در هر گروه سنی در مقایسه با گروه دیكر متفاوت است،مقدار تولید شیر باید بر اساس سن استاندارد ،تصحیح شود. برای این نحو مقایسات، اولین شیردهی تلیسه ها مد نظر گرفته می شود. یك مدیر خوب با دانستن میزان تولید شیر به ازای هر گاو،قادر به تصمیم گیرهای مناسب مدیریتی در مزرعه خواهد بود.به عنوان مثال ركوردهای تولید شیربه ازای هر گاو،تعیین كننده اصلی نحوه تنظیم جیره مناسب می باشد.

تداوم شیردهی

این مطلب كه در طول شیردهی گاوها با هم به پیك تولید شیر مناسب برسند،بسیار حائز اهمیت است.در تلیسه ها طبیعا نسبت به گاوهای مسنتر ،منحنی شیردهی یكنواخت تر می باشد،بطوری كه شیردهی در تلیسه هادر یك زمان معین شروع می شوداماتا آخر دوره سطح تولید شیر ثابت می ماند.
در گاوهای مسنترپیك تولید شیر(در داخل 100روزاول شیردهی)ایجاد شدهوتداوم شیردهی آنها بالاست.
از لحاظ مد یریتی در آغاز شیردهی گاوها باید در شرایط بدنی مناسب باشند تا بعد از شروع شیردهی،عملكرد مطلوبی را از لحاظ سوخت و ساز نشان دهند.
از قسمتهای مهم دیگر منحنی شیر دهی،100 روز آخرشیر دهی می باشد،در این مرحله گاوها تمایل كمتری به اضافه وزن دارندو باید خشك شوند،درنتیجه مواد مغذی قادر خواهند بودبرای شیردهی آینده مهیا شوندوبطور مسلم گاوها در شیردهی آینده كمتر به بیماریهای متابولیكی مبتلا خواهند گشت.
پرورش گوساله های جوان
پرورش صحیح گوساله،تولید مطلوب شیر را به دنبال خواهد داشت،زیرا همیشه باید به خاطر داشت كه گوساله امروز،گاوهای فردا هستند.
آبستنی تلیسه ها تا زمانی كه بافتهای پستان به وضعیت ایده ال نرسد بایدبه تاخیر افتد،شرایط مناسب از لحاظ وزن برای تلیسه ها 550-525 می باشد.
تلیسه ها تا 15 ماهگی نبایدكمبود رشد داشته باشنددر غیر اینصورت آنها قادر نخواهند بود به رشد ایده ال برسند. از طرفی چاقی تلیسه های آبستن نیز ممكن است مشكلاتی همچون سخت زائی را به همراه داشته باشد.برای تلیسه های آبستن معمول1 الی 2 كیلو كا ه غلات را كه با انرژی پایین مرتبط است،استفاده می گرددزیرا این سیستم نشخوار تلیسه را بخوبی تحریك می كندو مصرف مناسب خوراك بعدی را تضمین می كند.
گاوها نشخواركننده هستند
نشخواركنندگان دارای معده چهار قسمتی هستند.لذا به جیره متعادل از علوفه و كنسانتره نیازمندند.برای بدست آوردن تولید شیر مطلوب،یك جیره متعادل باعث تضمین عملكردمناسب سیستم شكمبه شده واحتمال اختلالات متابولیكی همچون تب شیرو جابجائی شیردان را كا هش میدهد.زمانی كه عملكرد شكمبه مطلوب باشد، مصرف خوراك افزایش می یابد.

فاكتورهای محیطی

در طول ابتدای شیردهی،گاوهای پر تولیدگرمای قابل توجهی تولید میكنند،بنا براین در محل نگهداری یك هواكش باید تعبیه گردد و آب آشامیدنی مناسب در اختیار گاوها قرار گیرد.
اگر از طریق هواكش نور مستقیم وارد جایگاه گردد،یك سایه بان نیز باید در نظر گرفته شود،این موارد باعث خواهد گردیدكه گاوها با استرس حرارتی مقابله كنند و مصرف خوراك آنها در حد مطلوبی باشد.توجه داشته باشید كه منطقه آسایش در گاوهای شیردهی در دامنه 5-15درجه سانتیگراد می باشد.

ماشین شیر دوش

ماشین شیر دوش نقش مهمی را در سلامت پستان بر عهده دارد.قبل از شیردوشی پستان باید تمیز وخشك شود وبا استفاده از اسپریهای مخصوص ضد عفونی،سر پستانكها تمیز شوند.عملكرد نادرست دستگاه شیر دوشی ممكن است باعث آسیب سر پستانكها شود.از لحاظ مد یریتی فاصله دو بار دوشش باید حداقل 12 ساعت باشد،رعایت این زمان تاثیر مطلوبی در سلامت پستان دارد.اگر این زمان رعایت نگردد،احتمال بالائی برای ابتلا به عفونتهای همچون اشریشیاكلی واسترپتوكوكوس وجود خواهد داشت.

بهداشت مزرعه

رعایت بهدداشت در مزرعه سهم عمده ای در تولید گاوهای پر تولید شیربالا دارد.خشك كردن محل استراحت و ریختن كاه خشك در زیر گاوها نیز نقش مهمی را در سلا متی و عدم ابتلا به بیماریهای پا برعهده دارد.
برای كاهش احتمال ابتلا به عفونتهای باكتر یائی،استفاده از حمام پاهر4-3 هفته ضروری است و سم چینی هر سال دو بارو تر جیحا در دوره خشكی توصیه می گردد.
كاهش لنگش از این طریق باعث كاهش هزینه های دامپزشكی و كشتار گاو ها خواهد گردید.


لينك ثابت نوشته شده در شنبه بیست و دوم فروردین 1388ساعت 11:45 توسط ::رحمت :: نظر بدهيد


اصول پرورش گوساله و تلیسه
 
از آنجا که هر ساله در یک گله گاو شیری نزدیک به 25%حذ ف خواهد شد لذا بایستی مدیرگله تدبیر مناسبی جهت جایگزینی آنها بیندیشد.
 دلایل حذف برخی گاوها در گله عبارتند از:
 - تولید کم (که به آن حذف اختیاری می گویند)
 - مشکلات تولید مثل
 - ورم پستا ن
 - صدمه دید ن
 - مرگ
 - فروش و ترکیب نا مناسب بدن
 - کتوز و علل ناشناخته دیگر

به دو طریق می توان گله خود را تکمیل کرد :
 1- پرورش گوساله های حاصل از گاوهای گله خود
 2- خرید گوساله یا تلیسه از دیگر مزارع
 البته خرید گوساله نسبت به خرید تلیسه ارجحیت دارد چرا که :
 - ارزان تر از خرید تلیسه است
 - امکان اشاعه بیماری کمتر است
 - میزان رشد را می توان مهار کرد (تا چاق نشود)
 - سن وفصل جفتگیری قابل کنترل است
                                              

تمام تلیسه های جایگزین باید با گاوهای نرهمان نژاد جفتگیری شوند
 گو ساله های تلیسه های جایگزین باید ازلحاظ ژنتیکی نسبت به گوساله های دیگربرتری داشته باشند .                 

 

دستگاه گوارش گوساله:


 حجم بیشتر معده گوساله تازه متولد شده را شیردان تشکیل می دهد که با افزایش سن میزان شکمبه افزایش می یابد.
 با توجه به اینکه دردستگاه گوارش گوساله جوان هنوز میکروارگانیسمی رشد نیافته لذاویتامینهای گروه Bوپروتئین مرغوب بایستی در اختیار آنها قرارگیرد.
تمام جیره های غذائی گوساله تازه متولد شده تا 10 روزگی باید از شیر باشد چرا که
 آنزیمهای گوارشی برای تجزیه پروتئینهای پیچیده و کربوهیدراتها تا7الی10 روزگی وجود ندارد .
محصولات نهائی تخمیر از جمله ایزوبوتیریک اسید و ایزووالریت اسید محرک اصلی رشد پرزهای شکمبه هستند . 

 

مدیریت زایمان :


در60 روز قبل از زایمان که به دوره خشک معروف است دو نوع جیره باید تنظیم کرد .که یکی از60روز به زایمان تا40روز به زایمان و دیگری از 20روز به زایش می باشد و جهت تعادل آنیون – کاتیون اجراء می گردد .
 گاو خشک باید یک هفته قبل از زایمان به اتاق زایش انتقال یابد.
ابعاد زایشگاه 16تا25متر مربع مساحت دارد .
به ازاء هر 25 راس یک جایگاه زایش در نظر گرفته می شود.

تقریبا 5%گوساله ها در حین تولد مرده متولد می گردند که با یاری دادن گاو توسط شخص مجرب می توان آنها را نجات داد .
بعد از تولد گوساله و پس از قطع ناف گوساله شروع به تنفس می کند .
بند ناف باید از 5سانتیمتری  بریده شود . برای ضد عفونی کردن بند ناف از الکل یا گیره پلاستیکی مخصوص استفاده می گردد .
گره زدن بند ناف نزدیک سطح بدن منجر به فتق ناف می گردد.
به منظور نابود کردن اجرام بیماریزا استفاده از تنتورید مناسب است .

آِِِِِِِِِِِِِِِغوز:

 

با توجه به اینکه آغوز حاوی پادتن (ایمنوگلبولینها)می باشد و از آنجا که هیچگونه پادتنی از خون مادراز طریق جفت به جنین وارد نگردیده لذا بلافاصله بعد از تولد بایستی آغوز را به مصرف گوساله رساند.
بین ترکیبات آغوز و شیر معمولی تفاوتهای زیادی وجود دارداما بیشترین تفاوت آنهامربوط به پروتئین است که نزدیک به 6 برابراز شیر بیشتر است .
البته میزان لاکتوز شیر معمولی از آغوز بیشتر است .
بعد از گذشت 24 ساعت از تولد،دستگاه گوارش گوساله قادر به جذب پادتنها نیست که به آن بسته شدن روده می گویند( Gut closure)
 گاوهای مسن (سه دوره شیردهی و بالاتر) نسبت به گاوهای جوان مقدار بیشتری از پادتنها را تولید می کند.

پرورش گوساله ها از تولد تا شیر گیری
تغذیه با خوراکهای مایع :
- شیر کامل غذائی با قابلیت هضم بالا برای گوساله ها می باشد .
- گوساله باید 8 تا 10 درصد وزن بدن خود شیر دریافت کند.
- در نژادهایی مثل جرزی گرنزی که درصد چربی شیر آنها بالاست می توان شیر را با نسبت 3.5به1 با آب گرم رقیق کرد .
- شیر حیوانی که به ورم پستان مبتلاست یا شیری که آنتی بیوتیک دارد را می توان به مصرف گوساله ها رساند.

استفاده از شیر جایگزین ،یک روش اقتصادی است زیرا هزینه آن نصف قیمت شیر کامل است
جایگزین شیر به صورت پودر تولید می شود و450گرم از آن را با 3.1 کیلو گرم آب رقیق می کنند.
جایگزین شیر حاوی 22%پروتئین است. مقدار چربی آن از3تا25%متغیر است .
افزودن املاح معدنی و ویتامینها به آن ضروری است.
خوراندن مقدار کمی آنتی بیوتیک به گوساله شیری سودمند است

پیش شروع کننده ها Prestarter
غذاهای پلت شده خشکی هستند که مانند جایگزین شیر تهیه می شوند
پیش شروع کننده ها گوساله ها را طی 4 روز به خوردن غذای خشک عادت می دهند و موجب آغاز رشد خواهند شد.
زمانیکه مصرف پیش شروع کننده در گوساله به 230گرم در روز رسید ،آنوقت باید از شروع کننده لستفاده کرد.

شروع کننده گوساله Calf starter
گوساله از 4تا6روزگی به استفاده از شروع کننده باید ترغیب گردد.
مصرف شروع کننده باید به 1.8تا2.3 کیلوگرم در روز محدود گردد.
سیلوی ذرت و مرتع را قبل از 4تا6ماهگی نباید به مصرف گوساله رساند.

 

جایگاه:


انواع مختلف جایگاه برای گوساله ها وجود دارد مانند جایگاه انفرادی به ابعاد 1.8*1.2متر
جایگاه مرتفع با کف مشبک Elevated stalls که متحرک است و ابعاد آن 1.22*0.51
می باشد.
جایگاه باید 30 سانتی متر از زمین بلندتر باشد .

مدیریت شاخ سوزی گوساله ها در 2 تا4 هفتگی انجام می گیرد.

می توان از هیدروکسید پتاس استفاده کرد

برای بریدن شاخ تلیسه ها ر اره می توان بهره جست اما منجر به استرس وصدمه می گردد.

بیماریهای گوساله

 درجه حرارت بحرانی درهفته اول زندگی گوساله می باشد.

تلفات گوساله ها در2تا3هفته اول زندگی زیاد است.

برای کاهش تلفات گوساله ها باید مادران آنها را خوب تغذیه کرد.

مصرف شیر نباید از 10% وزن بدن بالاتر رود .

اضافه کردن آنتی بیوتیک به شیر سودمند می باشد.

از جمله بیماریهای شایع در گوساله ها :

- عفونت خونی حاد گوساله Acute calf septicemia

- اسهال معمولی گوساله  Common calf scours

- ذات الریه Pneumonia  

 پرورش گوساله از شیر گیری تا یک سالگی

مراقبت از گوساله ها از زمان شیر گیری تا یک سالگی یکی از کم زحمت ترین کارهای مدیریتی است.

مدت کوتاهی پس از شیرگیری ،گوساله ها را در گروههای 8تا10 راسی قرار می دهند.

لیس زدن سر پستانکها منجر به ورم پستان ورشد نامناسب پستان خواهد شد .

جیره گوساله ها تا4ماگی بید حداقل 16%پروتئین داشته باشد.

در مورد گوساله های 10ماهه و بالا تر می توان از علوفه مرغوب  بهره جست .

مکمل ویتامین و املاح معدنی خصوصا فسفر برای گوساله ها مهم استک

اجرای برنامه واکسیناسیون با مشورت دامپزشک امری ضروری است.

 پرورش تلیسه ها از 1 تا2 سالگی

 

 هدف از پرورش تلیسه داشتن حیوانی با جثه مناسب و بزرگ است بطوریکه بتواند در 15 ماهگی یا کمتر ار آن جفتگیری نماید.

 پرورش تلیسه های مسن تر از یکسال آسان و کم هزینه است.

 2تا3ماه قبل از زایش باید تغذیه کنسانتره آغاز گردد .

تغذیه بیش از حد، تلیسه هایی بوجود می آورد که در هنگام زایمان چاق هستند وشیر کمتری تولید می کنند.

تغذیه کمتر از حد مطلوب نیز باعث کوچکتر شدن جثه ومشکلات سخت زایی می گردد.

امکانات جایگاه تلیسه ها نیاز به دقت بالایی ندارد

به ازاء هر 45 تلیسه یک آبشخور نیاز است.

 

تولید گوشت سفید Veal calf production

 

برخی گوساله های تو دلی (Bob veal calves) جهت گوشت سفید به کشتار می روند.

  بهترین وزن برای فروش گوساله های با گوشت سفید 136 تا 182 کیلوگرم

 می باشد.

  برا 2تا3 هفته اول بایستی هر روز دمای رکتوم گرفته شود واگر از 39 درجه بالاتر رفت بایستی دامپزشک را مطلع کرد.

محیط داخلی گوساله دانی از نظر داشتن درجه حرارت ،رطوبت ومیزان تهویه باید مناسب باشد.

 درجه حرارت باید بین 15.5 تا21 درجه باشد ورطوبت نسبی بیش از 50% نباشد.

تهویه ضعیف برای حفظ هوای تازه با حداقل آمونیاک ضروری است.

 برای کنترل بهتر بیماریها در هر گوساله دانی باید کمتر از 50 گوساله قرار داد.


لينك ثابت نوشته شده در پنجشنبه بیستم فروردین 1388ساعت 8:52 توسط ::رحمت :: 2 نظر

دوشنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1388 |